Zautomatyzowany robot koszący na lotnisku – studium przypadku

Wszystkie te kwestie są oczywiście kluczowe, ale nie mogą przesłaniać znaczenia kontroli kosztów. Wszystkie te uwarunkowania razem sprawiają, że stosowanie zautomatyzowanych kosiarek jest interesujące, ponieważ pozwalają one pozytywnie wpłynąć na każdy z tych punktów.

Niektóre lotniska, takie jak Sola w Norwegii, używają nawet 26 robotów Belrobotics 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu. Do tej pory brakowało jednak dokładniejszych i neutralnych badań. Uniwersytet Purdue opublikował na początku sierpnia 2021 roku badanie dotyczące wpływu automatycznych robotów koszących na zrównoważony charakter lotniska. Uniwersytet ten posiada lotnisko (KLAF), na którym przeprowadzono badanie z użyciem robota Echorobotics. Oto niektóre z jego analiz:

Zarządzanie ryzykiem

Zarządzanie ryzykiem jest dla lotnisk oczywiście kluczowe. Automatyzacja pozwala wyeliminować część zagrożeń dla personelu (koszenie w strefach krytycznych), ale wymaga oczywiście kontroli, aby sama nie stała się źródłem ryzyka.

W przypadku robota koszącego lotnisko Uniwersytetu Purdue wybrało określone strefy, aby zapewnić maksymalne bezpieczeństwo, ale było zadowolone z procedur bezpieczeństwa związanych z kosiarką:

• Kabel obwodowy, który uniemożliwia kosiarce opuszczenie wyznaczonej strefy. Poza strefą zasilanie kosiarki zostaje odcięte
• Wewnętrzne oprogramowanie, które uniemożliwia aktywację kosiarki poza jej strefą (a tym samym zmniejsza atrakcyjność kradzieży robota koszącego)
• Czujniki kosiarki zapobiegają ryzyku kolizji z przedmiotem lub osobą
• Aplikacja pozwala zdalnie śledzić status kosiarki i wydawać jej szereg poleceń

Aby zapewnić ryzyko bliskie zeru, zastosowano ponadto fizyczną barierę z podkładów kolejowych.

Jedna z uwag dotyczyła liczby alertów podczas pierwszych testów. Jednak z 23 alertów na 562 godziny koszenia podczas pierwszego testu robot koszący doszedł do 2 alertów na 1115 godzin koszenia podczas ostatniego testu, po zmianach na terenie i w oprogramowaniu. Pokazuje to znaczenie bezbłędnej instalacji i pewnej liczby testów.

Obniżenie kosztów

Jest to jedna z istotnych korzyści według badania: zmniejszenie liczby potrzebnego personelu pozwala obniżyć związane z tym koszty. Oczywiście personel nadal jest potrzebny do kontroli i konserwacji terenów, robotów i stacji ładowania, ale są to kwestie drugorzędne w porównaniu z czasem potrzebnym na tradycyjne koszenie. Uniwersytet zresztą zaplanował przeprowadzenie testów porównawczych z tradycyjnym sposobem koszenia.

Jedna z uwag dotyczyła koszenia losowego i zalet, jakie mógłby mieć model z GPS RTK. Ta opcja była już w fazie rozwoju, a teraz jest dostępna, co znacznie zwiększa wydajność robota, ponieważ potrafi on teraz kosić po linii prostej. Dla lotniska ta zmiana jest z pewnością jeszcze bardziej znacząca. Względy bezpieczeństwa utrudniają bowiem użycie robota w niektórych strefach krytycznych. Jak jednak zaznacza badanie, można zamykać niektóre strefy w porach najmniejszego ruchu, często w nocy. Z modelem RTK można kosić do 3 razy większą powierzchnię niż ze standardowym modelem. W tych momentach można więc objąć znacznie większy obszar!

Zmniejszenie emisji CO₂

Zapotrzebowanie na benzynę, głównie stosowaną w tradycyjnych metodach koszenia, jest daleko od marginalnego. W USA to ponad 300 milionów litrów benzyny i 5% zanieczyszczenia powietrza. Wybór metody w 100% elektrycznej pozwala zmniejszyć emisję CO₂ i ślad węglowy lotniska. Jak zauważa badanie, pozwala to również w widoczny sposób pokazać te wysiłki.

Roboty koszące są więc bardzo interesującym wsparciem dla najbardziej złożonych i zabezpieczonych stref, takich jak lotniska czy tereny przemysłowe. Jeśli chcesz uzyskać więcej informacji o ich możliwościach, skontaktuj się z nami.